Adamlığını haysiyetini şerefini beş paralık kâğıda peşkeş çeken pis bir gürüha dönüştük !
Ne demişti adamın biri ;
“Siz Tanrı’yı bu kadar kızdıracak ne yaptınız”
Neler yapmadık ki …
Yapmaya da devam ediyoruz !
Rabbim helak etse yeridir !
“Musibet” olmadan akıllanmayacağız derim ama musibetle de akıllanmıyoruz !
“Fırsatçılık”, vicdanımızın en karanlık yansıması !
Yangın, deprem ya da herhangi bir felaket…
Ne zaman ki insanlar en savunmasız anlarını yaşıyor, o zaman “fırsatçılık” sahneye çıkıyor memleketin vicdanında !
Yangın tüpü fiyatları, çadır fiyatları, gıda fiyatları…
Hepsi, acının ve çaresizliğin üzerinden sermaye yapma güdüsünün ürünü.
Bütün bunlar, vicdanın, ahlakın ve insani değerlerin yerle bir olduğunu gösteriyor.
Bombok bir toplum !
Öyle boka sarmışız ki “İslam” bile düzeltemiyor !
Bu vicdansızlığı ve ahlaksızlığı gördükçe ;
İslamiyet’i şu Müslümanların ellinden kurtarmak gerektiğini düşünüyorum !
İnsanların birbirine yardım etmesi gereken zamanlarda, fırsatçılığın hüküm sürmesi, toplumsal bağların ne kadar zayıfladığını da gözler önüne seriyor.
Hani “Din” bizi birleştiriyordu ..
Peki, bu hale nasıl geldik?
Bir tarafta kapitalizmin insana dayattığı "bireysel çıkar" anlayışı, diğer tarafta, toplumsal dayanışmayı unutan bir toplum yapısı…
Artık insanların en temel insani duyguları bile, çıkarların karşısında eziliyor.
İnsana, yalnızca birer tüketici olarak bakıldığında, değerler de hızla metalaşıyor.
Vicdanı diri tutmak zor, ama imkansız değil.
O yüzden sorulması gereken tek soru şu:
Ben ben miyim !