Hayatımdaki geçen yılları düşünüyorum da değmeyecek kişiler ve olaylar için kendimi boş yere üzmüş ve yıpratmışım. Yıllar geçtikçe geç te olsa bunun çok yanlış olduğunu anladım. Ben dünyaya bir kere geldim. Bu hayatın bir tekrarı daha olmayacak. Başkaları için kendimi üzmeyi yıpratmayı bıraktım artık. Herkesi memnun edemedim bu hayatta .Teşekkür etmesini dahi bilmeyen insanlardan uzaklaşmak en iyisi. Senin gösterdiğin hassasiyeti bulmak çok zor bazı insanlarda yara kanatmaya çalışan benim mutsuzluğumla mutlu olan insanlar artık hayatımda yoklar.
Ne çok üzmüşüm kendimi geç te olsa artık akıllandım. İyilik bilmeyen insanlar değer bilmeyenler, aklımı başıma getirdi. İyi niyetimi insanlar hep suistimal etti. İyilik yap iyilik bul demişler maalesef bu bazı insanlar tarafından iyilik yap kötülük bul oldu. Yıllar sonra şunu öğrendim ki insan ilk önce kendine değer vermeli kendini sevmeli, artık bana değer veren iyiliğime iyilikle karşılık veren insanlara değer veriyorum yalnızca.
Bu hayatta insan ayırmak doğru değil derler ama ben artık insanları ayırıyorum. Hayatımda güzel insanları bıraktım sadece. Menfaatsiz çıkarsız dostluklara değer veriyorum artık ve böyle insanlarla mutlu oluyorum.
Beni üzmeye çalışan insanlar hayatımdan çoktan çekip gittiler. Moralim de bozulmuyor kötü insanlar hayatımdan çekip gittiği için. Mutluysam sağlıklı ve huzurluyum artık ilkönce kendimi seviyor ve kendime değer veriyorum.